www.borelioza-forum.pl

Chinolony- informacje podstawowe:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Chinolony

http://www.infekcje.com.pl/antybiot.php#chinolony

Chinolony są lekiem zalecanym przez Burrascano w leczeniu min.
bartonelli. Ponoć tłuką też bb. /myko, CPN/

Najlepiej jest je przyjmować na czczo godzinkę /pół godz./ przed
jedzeniem, choć pokarm nie upośledza ich wchałaniania a jedynie
spowalnia. Jeśli ktoś ma bóle żołądka i nie może połykać ich na
czczo - należy to robić po jedzeniu.
przy chinolonach należy unikać światła słonecznego, solarium, gdyż
mogą fotouczulać.
Wykluczyć też musimy wszelkiego rodzaju nabiał w bliskim odstępie
czasu od leku.

nie zalecana jest kawa i leki przeciwzapalne typu ibuprofenum.
Unikamy większego wysiłku siłowego tak by odciążyć możliwie jak
najbardziej ścięgna.
Najbardziej narażone jest ścięgno Achillesa.
Jeśli pojawia się tam ból podczas przyjmowania chinolonów, lek
należy zdecydowanie zmniejszyć bądź odstawić.

Zalecana jest wraz z przyjmowaniem chinolonów tzw pompa IPP (np.
controloc) aby zneutralizować kwaśne środowisko w żołądku i tym
samym polepszyć wchlanialność leku. IPP jednak stwarza ryzyko
szybszego zagrzybienia układu pokarmowego.

Jeszcze kilka m-cy po odstawieniu chinolonów, należy uważać na
obciążanie ścięgien.

Tutaj Burrascano pisze o tavanicu (levaquin)
http://www.lymepa.org/html/dr__j__burra ... 20_16.html


Magnez oraz glutation poleca.

Działanie:

Antybiotyk o szerokim spektrum działania, należy do grupy chinolonów.


Wskazania:

Roztwór do infuzji stosowany jest u dorosłych, u których wskazane jest leczenie dożylne zakażeń powodowanych przez drobnoustroje wrażliwe na lewofloksacynę: pozaszpitalne zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus wrażliwy na meticylinę, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Moraxella catarrhalis, Chlamydia pneumoniae, Legionella pneumophila, Mycoplasma pneumoniae; powikłane zakażenia układu moczowego, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek wywołane przez Enterobacter cloaceae, Citrobacter freundii, Escherichia coli, Morganella morgani, Proteus mirabilis; zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus wrażliwy na meticylinę.



Przeciwwskazania:

Nadwrażliwość na lewofloksacynę, inne chinolony lub którykolwiek składnik preparatu, u chorych na padaczkę, u pacjentów u których występowało zapalenie ścięgien podczas stosowania chinolonów, u dzieci i młodzieży przed zakończeniem okresu wzrostu


Interakcje:

Istnieją dane wskazujące na to, że podczas jednoczesnego stosowania chinolonów i teofiliny dochodzi do znacznego obniżenia progu drgawkowego. Podobny efekt występuje również w trakcie jednoczesnego stosowania chinolonów i fenbufenu lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Wydalanie lewofloksacyny przez nerki jest w niewielkim stopniu hamowane przez cymetydynę i probenecyd, co, wydaje się nie mieć znaczenia klinicznego. Jednakże należy zachować ostrożność, jeśli lewofloksacyna jest stosowana jednocześnie z innymi lekami zmniejszającymi wydzielanie kanalikowe, takimi jak prebencyd czy cymetydyna, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Okres półtrwania cyklosporyny wydłuża się podczas jednoczesnego stosowania lewofloksacyny. Podczas jednoczesnego spożywania alkoholu zwiększa się ryzyko wystąpienia niektórych działań niepożądanych.

Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności:

W zapaleniu płuc o ciężkim przebiegu, spowodowanym przez dwoinkę zapalenia płuc (pneumokoki), preparat nie jest optymalnym lekiem. W zakażeniach szpitalnych wywołanych przez P.aeruginosa, może być konieczne leczenie skojarzone. Wiadomo, że podczas podawania dożylnego ofloksacyny może wystąpić tachykardia i przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego. W rzadkich przypadkach w wyniku nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego może dojść do zapaści krążeniowej. Jeżeli podczas dożylnego podawania lewofloksacyny wystąpi nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego, należy natychmiast przerwać wlew. Podczas leczenia preparatem mogą wystąpić drgawki, szczególnie u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia drgawek, np. z uszkodzeniami OUN. Możliwość wystąpienia drgawek jest również większa podczas jednoczesnego stosowanie takich leków jak fenbufen lub podobne niesteroidowe leki przeciwzapalne albo teofilina. Reakcje uczulenia na światło i związane z tym zmiany skórne przypominające oparzenie słoneczne występują podczas stosowania lewofloksacyny bardzo rzadko, zaleca się jednak, aby pacjenci leczeni preparatem nie narażali się na duże dawki światła słonecznego lub sztucznego promieniowania UV (np. słońce, zwłaszcza w rejonach wysokogórskich, solarium). Jeśli w trakcie lub po zakończeniu leczenia wystąpi biegunka, zwłaszcza nasilona, ciągła i/lub krwawa, objawy te mogą wskazywać na ciężkie, spowodowane przez antybiotyk, zapalenie jelita grubego (tzw. rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego). Leki hamujące perystaltykę jelit są w tej sytuacji przeciwwskazane. Zapalenie ścięgien, rzadko obserwowane w trakcie stosowania chinolonów, może niekiedy być przyczyną zerwania ścięgna, szczególnie ścięgna Achillesa. Na zapalenie ścięgien bardziej narażeni są pacjenci w wieku podeszłym. Ryzyko zerwania ścięgna jest większe w przypadku jednoczesnego stosowania kortykosteroidów. Jeśli podejrzewa się zapalenie ścięgna, należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie (np. unieruchomić kończynę). U pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (wrodzone zaburzenie przemiany materii) mogą wystąpić reakcje hemolityczne (rozpad krwinek czerwonych) w trakcie leczenia preparatami z grupy chinolonów. U osób tych należy bardzo ostrożnie stosować lewofloksacynę.


Działania niepożądane:

Reakcje skórne i ogólne reakcje nadwrażliwości: Dość rzadko: świąd, wysypka. Rzadko: ogólne reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne) z objawami typu: pokrzywka, skurcz oskrzeli, duszność. Bardzo rzadko: obrzęk skóry i błon śluzowych (np. twarzy i gardła), nagłe obniżenie ciśnienia krwi i wstrząs, uczulenie na światło słoneczne i światło UV. W pojedynczych przypadkach: nasilone zmiany na skórze i błonach śluzowych w postaci zmian pęcherzowych (zespół Stevensa-Johnsona), martwica toksyczna rozpływna naskórka (zespół Lyella), wysiękowy rumień wielopostaciowy. Czasem reakcje ogólne mogą być poprzedzone lekkimi zmianami skórnymi. Wymienione objawy mogą pojawić się już po pierwszej dawce, w ciągu kilku min lub h po przyjęciu leku. Wpływ na przewód pokarmowy i metabolizm: nudności, biegunka, brak łaknienia, wymioty, bóle brzucha, dyspepsja (niestrawność). Rzadko: krwawa biegunka będąca w bardzo rzadkich przypadkach objawem zapalenia jelit, w tym rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. Bardzo rzadko: obniżenie poziomu glukozy we krwi (hipoglikemia), szczególnie u chorych na cukrzycę. Objawami obniżonego poziomu glukozy we krwi są: „wilczy głód”, nadmierna nerwowość, pocenie się, drżenie rąk. Podczas stosowania innych chinolonów opisywano indukowanie ostrego napadu porfirii u chorych na porfirię (bardzo rzadka wrodzona choroba przemiany materii). Wpływ na układ nerwowy: bóle głowy, zawroty głowy, senność, zaburzenia snu, zaburzenia czucia, np. mrowienie dłoni, drżenie, niepokój, stany lękowe, drgawki, splątanie, zaburzenia widzenia, słuchu, smaku i węchu, upośledzenie czucia, dotyku, reakcje psychotyczne, jak omamy (halucynacje), nastroje depresyjne, zaburzenia koordynacji mięśni, np. przy chodzeniu. Wpływ na serce i układ krążenia: Rzadko: przyśpieszenie czynności serca, obniżenie ciśnienia krwi. Bardzo rzadko: zapaść krążeniowa (przypominająca wstrząs). Działanie na mięśnie, ścięgna i układ kostny: Rzadko: dolegliwości ze strony ścięgien, w tym zapalenie ścięgien (głównie ścięgna Achillesa), bóle stawów i mięśni. Bardzo rzadko: zerwanie ścięgna (np. ścięgna Achillesa): powikłanie to może wystąpić w ciągu 48 h po rozpoczęciu leczenia i może być obustronne. Osłabienie mięśniowe - może mieć szczególne znaczenie u chorych na miastenię (rzadka choroba układu nerwowego). W pojedynczych przypadkach: rozpad mięśni prążkowanych (rabdomioliza). Wpływ na wątrobę i nerki: Często: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT). Dość rzadko: zwiększenie stężenia bilirubiny lub kreatyniny w osoczu (objawy niewydolności wątroby i niewydolności nerek). Bardzo rzadko: zaburzenia czynności wątroby takie jak zapalenie wątroby, zaburzenia czynności nerek, aż do ostrej niewydolności nerek, np. w wyniku reakcji alergicznych (śródmiąższowe zapalenie nerek). Wpływ na morfologię krwi: Dość rzadko: podwyższenie odsetka określonego typu krwinek białych - granulocytów kwasochłonnych (eozynofilia), zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia). Rzadko: zmniejszenie odsetka określonego typu krwinek białych - leukocytów obojętnochłonnych (neutropenia), zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia), co może powodować większą skłonność do wylewów krwawych lub krwawień. Bardzo rzadko: znaczne zmniejszenie określonego typu krwinek białych - granulocytów (agranulocytoza), co może być przyczyną objawów poważnej choroby (utrzymująca się lub nawracająca gorączka, angina, nasilone odczuwanie choroby). W pojedynczych przypadkach: zmniejszenie liczby krwinek czerwonych w wyniku ich nasilonego rozpadu (niedokrwistość hemolityczna), zmniejszenie liczby wszystkich rodzajów krwinek (pancytopenia). Inne działania niepożądane: Często: ból, zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, zapalenie żyły. Dość rzadko: osłabienie, nadmierny rozwój grzybów i innych opornych drobnoustrojów. Bardzo rzadko: gorączka, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych. Stosowanie antybiotyków może być przyczyną zaburzeń w składzie grzybów i flory bakteryjnej, współistniejących normalnie w organizmie zdrowego człowieka. W niektórych przypadkach może dojść do nadmiernego rozwoju drobnoustrojów niewrażliwych na stosowany antybiotyk (zakażenia oportunistyczne). W niektórych przypadkach działania niepożądane - np. rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, niektóre zmiany składu krwi, ciężkie reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne, ciężkie zmiany skórne - a zwłaszcza ich nasilenie, mogą stanowić zagrożenie życia. Należy przerwać przyjmowanie leku oraz niezwłocznie zwrócić się do lekarza.

Ciąża i laktacja:

Ze względu na brak doświadczeń ze stosowaniem lewofloksacyny w okresie ciąży a także ze względu na ryzyko uszkodzenia przez chinolony chrząstek płodów lub organizmów w okresie wzrostu, nie jest zalecane podawanie preparatu kobietom w ciąży. Lek może być stosowany w okresie ciąży jedynie w przypadku, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Nie ma również doświadczeń dotyczących bezpiecznego stosowania leku u kobiet karmiących piersią. Jeśli konieczne jest stosowanie leku u matki, nie powinna ona karmić piersią.


Dawkowanie:

Roztwór do iniekcji podaje się wyłącznie w powolnych wlewach dożylnych, raz lub dwa razy na dobę. Dawkowanie zależy od rodzaju i stopnia ciężkości zakażenia oraz wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie. Po kilku dniach stosowania lewofloksacyny w postaci dożylnej, w zależności od ogólnego stanu pacjenta, można zmienić drogę podania leku na doustną. Ponieważ dożylna i doustna droga podania są równorzędne (ta sama biodostępność leku), stosuje się te same dawki. Pacjentom z prawidłową czynnością nerek, u których klirens kreatyniny wynosi >50 ml/min zaleca się następujące dawkowanie: pozaszpitalne zapalenie płuc: 500 mg 1-2x/dobę; powikłane zakażenia układu moczowego: 250 mg/dobę (w zakażeniach o ciężkim przebiegu należy rozważyć zwiększenie dawki); zakażenia skóry i tkanek miękkich: 250 mg/dobę do 500 mg 2x/dobę.Czas trwania leczenia jest różny w zależności od przebiegu choroby. Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków, leczenie powinno trwać co najmniej 48 do 72 h po ustąpieniu gorączki lub po uzyskaniu eradykacji drobnoustroju. Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek: Ponieważ lewofloksacyna jest wydalana głównie przez nerki, u pacjentów z niewydolnością nerek należy dawkę zredukować zgodnie ze schematem podanym na ulotce. Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby: Zmiana dawkowania nie jest konieczna, ponieważ lewofloksacyna nie jest w istotnym stopniu metabolizowana przez wątrobę.



Uwagi:

Preparat przeznaczony jest wyłącznie do powolnych wlewów dożylnych; stosowany jest 1-2/dobę. Czas trwania wlewu dożylnego powinien wynosić co najmniej 60 min. Jest zgodny z następującymi płynami infuzyjnymi: 0,9% NaCl, 5% roztwór glukozy, 2,5% roztwór glukozy w płynie Ringera, płyny do żywienia pozajelitowego. Preparatu nie należy mieszać z heparyną lub innymi roztworami o odczynie zasadowym (np. z wodorowęglanem sodu).

Przed użyciem leku zapoznaj się z oryginalną ulotką dołączoną do opakowania, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Informacje prezentowane w serwisie zdrowastrona.pl nie mają charakteru konsultacyjnego i w żaden sposób nie mogą zastępować lub ograniczać kontaktów pomiędzy pacjentem a lekarzem.

Opisy leków mają charakter informacyjny. Nie oznaczają, że stosowanie opisanego leku jest bezpieczne, skuteczne i właściwe w Twoim przypadku. Informacje te nie mogą zastępować fachowej porady lekarza, farmaceuty lub innego specjalisty opieki zdrowotnej. Dlatego zawsze przed zastosowaniem leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku wątpliwości, niezrozumienia tekstu zwróć się o pomoc do lekarza lub farmaceuty.

Jeszcze jeden link:
http://www.narp.kastor.strefa.pl/index.php?action=search&findbyid=939pozdr


Avelox to chinolon dostępny w Polscei to już IV generacji wiec teoretycznie
nawet lepszy (?) od Tavanicu (III gen.) który ...sprowadzamy z Niemiec.

7 V 2004
"Szwajcarska witryna swiss-paediatrics informuje o możliwości zastosowania w
akneterapii czynnego optycznie izomeru ofloksacyny - Levofloxacin.
W Polsce zarejestrowany jest Tavanic 500 (Aventis Pharma/Hoechst Marion Roussel)
- tabl. 500 mg (7 tabl.). Niestety ten preparat jest niezmiernie drogi: ok. 120
zł za 7 tabletek. Analogicznym preparatem jest Levaquin (Ortho-McNeil) - tabl.
powl. 250 i 500 mg
Levofoxacin jest fluorochinolonem o szerokim spektrum działania
przeciwbakteryjnego: tlenowe bakterie Gram-dodatnie: Enterococcus faecalis,
Staphylococcus aureus, Staphylococcus haemolyticus, Staphylococcus
saprophyticus, paciorkowce grupy C i G, Streptococcus agalactiae, Streptococcus
pneumoniae, Streptococcus pyogenes, tlenowe bakterie Gram-ujemne: Acinetobacter
baumanii, Citrobacter freundii, Eikenella corrodens, Enterobacter aerogenes,
Enterobacter agglomerans, Enterobacter cloaceae, Escherichia coli, Haemophilus
influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella oxytoca, Klebsiella
pneumoniae, Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, Pasteurella multocida,
Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providencia rettgeri, Providencia stuartii,
Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens . Bakterie beztlenowe: Bacteroides
fragilis, Clostridium perfringens, Peptostreptococcus; ponadto inne: Chlamydia
pneumoniae, Chlamydia psittaci, Legionella pneumophila, Mycoplasma pneumoniae.
Propionibacterium acnes jest wrażliwy na ten lek.
Zalecane dawki: 250-500 mg co 12 godzin. "