www.borelioza-forum.pl

HEj,
minęły 2,5 tygodnia od rozpoczęcia nowego zestawu: Cipronex, Flukonazol, Metronidazol - 10 dni, ACC 600 - 10dni.
Moje spostrzeżenia są takie, że pierwsze 10 dni było rzeczywiście lepiej (metro i ACC włączyłam 2 dni później) - czyli ustało bujanie, duszności i poczułam się jak normalny człowiek. Aczkolwiek tętno i tak z reguły wysokie miałam dodatkowo jeszcze wyższe po tych lekach co stanowiło pewną przeszkodę do poczucia pełnego komfortu, ale i tak było fajnie.
Po metro na początku nie miałam specjalnie sensacji poza lekkimi bardzo krótkotrwałymi bólami mięśni ale to naprawdę był drobiazg bez znaczenia.
W 7 dniu metro i ACC rano obudziłam się z gulą gluta w gardle kórej nie mogłam się pozbyć ani dmuchając w chustkę ani próbując ją jakoś przełknąć i temp. 37,5 C. ACC nic kompletnie mi na to nie pomógł, co i w przeszłości też bywało. Wróciły też moje znienawidzone bardzo silne zawroty głowy i pojawiła się znowu duszność. Lekarz kazał odstawić metro i ACC po pełnych 8 dniach przyjmowania obydwu i na razie do nich nie wracać.
Jestem teraz tylko na cipro i fluco, ale zawroty głowy znowu się do mnie przyssały i jest albo trochę lepiej (buja mi się lekko) albo gorzej (buja się mocno i mam duszności). Przynajmniej pociecha taka, że w ciągu 2 dni glut w gardle się upłynnił i zniknął a temp. znowu jest 36,6.

Chyba nie jestem tym wszystkim zdołowana. Jestem tym po prostu bezgranicznie ZMĘCZONA !!!!!! i bardzo bliska rezygnacji z dalszego leczenia....Przestaję powoli wierzyć, że to ma jakiś dalszy sens.
An

Dzięki Ines. Myślę, że przerwa w leczeniu jest mi niezbędna dla weryfikacji objawów. Inaczej zwariuję.
Pozdrawiam
A

Witam Wszystkich,
Dawno mnie tu nie było, ale po prawie 3 msc. wracam na forum i do leczenia.
Zrobiłam przerwę w leczeniu na 1,5 msc - trochę sama tak chciałam /zbyt dużo wątpliwości miałam co do leczenia a raczej jego średnich efektów; ale i za pozwoleniem ówczesnego mojego lekarza, który sam chyba nie mógł określić co mi jest, więc postawił na przerwę by zobaczyć co się zadzieje i usprawiedliwić w pewnym stopniu brak koncepcji n.t. moich objawów i dalszego leczenia.
A z objawów najbardziej od samego początku choroby i przez całe dotychczasowe leczenie mniej lub bardziej dokuczały mi - bujanie w głowie, zachwiania równowagi, osłabienie i napady szybkiego pulsu. Reszta - bóle stawów, drętwienia, bóle głowy jakoś znosiłam, pewnie dlatego, że nie były tak dominujące jak zawroty głowy.
Zatem na początku października odstawiłam z entuzjazmem abx-y i liczyłam na cud ozdrowienia !
Ale cudu nie było - co gorsza, ku mojemu przerażeniu niemal z dnia na dzień moje dolegliwości w tempie zawrotnym zaczęły narastać a po 2 tygodniach w głowie bujało mi się tak, że zaczęłam mieć problemy z chodzeniem, nawet ustaniem w miejscu a z czasem także z siedzeniem. Obraz bujał się non stop, serce wariowało a ja byłam bliska obłędu. Znowu zaczęły się wycieczki do neurlogów, laryngologów, kardiologów i internistów. Niektórzy robili kwadratowe oczy słysząc moje sugestie że to może nawrót boreliozy i ucinali, że nie ma takiej możliwości by po 9 msc. antybiotyków to mogło się tak odezwać... Inni co bardziej otwarci na pacjenta i wnikliwi (neur i laryn) kazali drążyć temat boreliozy, bo być może moje problemy z równowagą mają tam swoje źródlo.
Te 1,5 msc. przerwy to najstraszniejsze i najbardziej przerażające objawy jakie kiedykolwiek miałam w życiu. Miałam wrażenie, że z każdym tygodniem, nawet dniem mój stan się zdecydowanie pogarszał. W 4 tygodniu na stałe wróciły drętwienia rąk w nocy, tętnienie w głowie, napady tachykardii w nocy, które wybudzały ze snu a potem już snu nie było do rana. Zaczęłam mieć jakieś koszmary nocne, a za dnia napady lęku i rozpaczy, że z powodu tych zawrotów głowy nie dam rady np. dojść z domu do przystanku autobusowego, albo potem, że nie dam rady dotrzeć z tramwaju do pracy i gdzieś upadnę po drodze lub zemdleję. W pracy padałam na krzesło i przez godzinę dochodziłam do siebie. Każdy jednak ruch, przemieszczanie się wywoływało silne bujanie. Wytrzymałam bez leków 5 tyg. Zrobiłam LTT (wyszedł ujemny) i ponownie p.ciała na cpn (b. dodatnie IgG), mycoplazmę (ujemne IgG, IgM).
Zmieniłam lekarza - pojechałam do Katowic. Lekarka bez wątpliwości stwierdziła, że to borelioza + cpn odpowiadają za moje objawy i zaleciła:
Tetracyclina 2x750mg
Xitrocin 2x300mg
Tinidazol 2x500 mg w pulsach 15/15
Nystatyna, flucofast, probiotyki, osłonowe itp.

Na tym leczeniu - choć ilość leków i dawki mnie przerażają - właściwie od razu było polepszenie - choć nadal bywają dni kiedy buja się w głowie to i tak mniej niż w okresie bez abx-ów, a i bywają też takie dni a raczej połówki dni, kiedy nie buja się wcale
Wtedy serce mi się raduje i nabieram nadziei
Na razie mam za sobą pierwszy puls tini - mimo, że wtedy wyraźnie bolały mnie mięśnie, miałam straszny niesmak w buzi, bolały mnie brzuch i głowa i niemal stale było mi słabo, to już sam fakt, że wyhamowały zawroty głowy sprawia, iż ten okres oceniam nie najgorzej. Teraz bywają też napady słabowitości - ale przechodzą po kilku h i mogę jakoś żyć.
Tak więc leczę się znowu, uczę się pokory i pomalutku buduję w sobie wiarę, że dam radę kiedyś się tego pozbyć.
Pozdrawiam Was wszystkich. Trzymam kciuki za Was i za siebie
Ania

Witam Wszystkich Noworocznie !
1stycznia to dla mnie taka szczególna i nieszczególna data zarazem - mija dziś rok od rozpoczęcia leczenia boreliozy. Po pierwszym dość trudnym 2-tyg. pulsie tini mam za sobą kolejny okres 2 tyg. bez tini, okres zauważalnej poprawy aczkolwiek bardzo stopniowej.
Muszę przyznać, że najbardziej się cieszę z tym fragmentów dni bez zawrotów głowy, to takie wspaniałe wreszcie się czuć normalnie jak dawniej. Marzę, że kiedyś będzie tak i bez leków, tylko nie wiem jeszcze kiedy.
Prawdziwie cudownym prezentem gwiazdkowym był dla mnie 23 grudnia, kiedy wybrałam się po baaaaardzo długiej przerwie do centrum handlowego kupić najbliższym prezenty. Kochani - jak to cudownie móc chodzić wśród ludzi, migających świateł - oglądać witryny sklepów, wybierać prezenty i NIE MIEĆ ZAWROTÓW GŁOWY !!! Czułam się upojona własnym szczęściem i jakbym mogła to bym tak chciała trwać w tym upojeniu i samozachwycie już na zawsze. Latałam od sklepu do sklepu wyszczerzona w uśmiechu - super, nigdy wcześniej wyprawa do zatłoczonego centrum handlowego tak mnie nie ucieszyła.
Do niedawna, przed ostatnim leczeniem wg Katowic, nie było to w ogóle możliwe - nie było mowy bym weszła do supermarketu bo jedyne co pamiętam z tych wycieczek to walka z utrzymaniem równowagi i możliwie najszybsza ewakuacja ze sklepu zanim upadnę i się rozbiję.
Od 25 grudnia jestem na drugim pulsie tini - jest znowu gorzej. Znowu mnie strasznie muli, kręci się mocniej w głowie, bywa często słabo i jestem strasznie zmęczona albo słaba. Nie wspomnę już o niesmaku w ustach przypominającym smak metalowej klamki i bólu w okolicach wątroby. Ale jakoś żyję, bo wierzę że po pulsie będzie mi znowu lepiej.
Z nowych objawów pojawiły się bardzo niefajne - bo dość silne - bóle stawów - kręgosłupa lędźwiowego, nadgarstków i stawu palucha u stopy. To takie przenikliwie kłująco-piekące bóle, których nigdy wcześniej nie miałam...Może ma to związek z borelią +cpn i jej leczeniem, a może to niezależny temat.... Ale na razie czekam.
Pozdrawiam Was, napiszę za jakiś czas.
Ania